Huh? Pedersen ziet plots Van der Poel opduiken in de Giro
Er is geen kruid tegen gewassen – ook al leek het er even op dat het wel kon. Maar nee, aan het einde van de rit – letterlijk – wint Mads Pedersen gewoon zijn derde etappe in deze Giro d’Italia. En dat binnen amper vijf etappes. Waar gaat dit eindigen?
“Hij is een machine!” – Pedersen prijst onverwacht goudhaantje
De Deen kon het zelf amper geloven na afloop. Hij leeft op een roze wolk. “Het is ongelooflijk, pure waanzin. En dan ook nog in de roze trui. Dit is veel beter dan ik ooit had kunnen dromen,” zei Pedersen. Aan dit succesvolle scenario had hij duidelijk vooraf niet gedacht.
Maar het was ook voor hem zwaar afzien in de finale. “Het was ongelooflijk lastig vandaag. Ik heb echt afgezien op die laatste klim.” Dat konden we allemaal zien, want hij zakte zelfs even helemaal terug naar achteren. “Na de finish wist ik niet zeker of ik had gewonnen.”
De Italiaan Edouardo Zambanini – normaal gezien geen sprinter – kwam immers verrassend sterk opzetten. “Ik had veel energie verbruikt om weer in het wiel van Vacek te komen. Maar uiteindelijk had ik net genoeg over om toch te winnen.”
Terug op de Kwaremont
Hij maakte opnieuw fantastisch werk van zijn ploegmaats af. Vooral Mathias Vacek imponeerde alweer sterk. “Toen Primoz ging, zei ik tegen Vacek dat hij mee moest springen. Als ze zouden weggeraken, had hij een mooie kans op de ritzege. Ik had het toen echt lastig, maar dat joch reed ongelofelijk slim.”
Vacek hield wat in en deed daarna zelfs nog de lead-out voor Pedersen. Die dacht even dat hij weer in het wiel van Van der Poel en Pogacar zat. “Het was alles of niets. Het voelde bijna alsof Mathieu en Tadej me op de Oude Kwaremont achterlieten.”
“Vandaag had ik niks meer over, zelfs niet om mijn armen in de lucht te steken,” verklaarde Pedersen meteen waarom er geen zegegebaar was. “Man, ik moest diep gaan om dit klaar te spelen.”
