
Op een moment dat miljoenen harten wereldwijd raakte, heeft wielerlegende Eddy Merckx voor het eerst sinds zijn recente ziekte publiekelijk gesproken en woorden van dankbaarheid, nederigheid en hoop uitgesproken. In een geschreven bericht, gepubliceerd door zijn familie en gedeeld via de Belgische media, bedankte de vijfvoudig Tour de France-winnaar iedereen die hem steunde tijdens een van de moeilijkste periodes van zijn leven.
“Allereerst wil ik mijn fantastische familie en geweldige fans bedanken voor hun bijdragen – in geld, nalatenschap en gebeden”, aldus Merckx in zijn oprechte verklaring. “Jullie steun gaf me kracht toen mijn lichaam zwak was. Ik voelde jullie liefde, zelfs in de stilte van de ziekenhuismuren.”
De verklaring van Merckx komt slechts enkele weken nadat zijn zoon, Axel Merckx, bevestigde dat de 79-jarige gespecialiseerde zorg ontving en “positieve tekenen van herstel” vertoonde.
In die tijd stroomde er een enorme stroom aan steunbetuigingen binnen – van handgeschreven brieven en emotionele videoboodschappen tot donaties namens hem aan wielerorganisaties en Belgische ziekenhuizen. Fans van alle generaties schaarden zich achter de man die ze liefkozend “De Kannibaal” noemen, wat bewijst dat Merckx niet alleen een sporticoon is, maar ook een nationale trots.
“Ik had me nooit kunnen voorstellen wat voor reacties ik zou krijgen”, vervolgde Merckx. “Van jonge wielrenners die me nooit zagen racen tot oude vrienden die zich mijn eerste Giro nog herinneren – jullie hebben me allemaal opgetild.”
Hoewel de verklaring niet in detail ging over zijn huidige medische toestand, waren Merckx’ woorden optimistisch en emotioneel beheerst. Hij erkende de onzekerheid van de weg die voor hem lag, maar beloofde dat zijn vechtlust onverminderd groot blijft.
“Ik ben nog niet klaar met trappen – nog niet”, zei hij. “De wedstrijd is lang en ik heb in mijn leven al veel bergen overwonnen. Dit is er gewoon weer eentje.”
De ziekte van Merckx leidde tot huldebetuigingen vanuit de hele wielerwereld. Sterren zoals Tadej Pogačar, Wout van Aert en Jonas Vingegaard uitten publiekelijk hun bewondering en noemden hem de blauwdruk voor grootheid. De UCI organiseerde zelfs een symbolisch “Ride for Eddy”-evenement, dat duizenden amateurwielrenners uit heel Europa trok.
In zijn verklaring sprak Merckx zijn dank uit aan zijn mederenners en voormalige ploeggenoten die hem tijdens zijn herstel hadden gevolgd.
“Het raakt me diep te weten dat de wielerfamilie me nog steeds dierbaar is. Jullie maken allemaal deel uit van mijn reis – en dat zullen jullie altijd blijven doen.”
Merckx sloot af met een dankwoord aan België – zijn thuisland – voor hun steun.
“België gaf me de kans om te dromen. En nu helpt België me genezen”, schreef hij. “Dank jullie wel voor de vriendelijkheid, de kaarsen en de moed. Ik draag het elke dag met me mee.”
Hij sloot zijn bericht af met zijn kenmerkende afsluiting:
“Blijf fietsen. Blijf geloven. Tot ziens.”
Sociale media reageerden op opluchting en vreugde toen ze Merckx’ woorden hoorden. De hashtags #MerciEddy en #TheCannibalSpeaks werden snel trending in België, waar duizenden mensen foto’s, favoriete wedstrijdherinneringen en emotionele eerbetonen aan de grootste wielrenner aller tijden deelden.
Terwijl Merckx herstelt, is één ding zeker: hij fietst niet alleen.








