De voormalige wereldkampioen is ervan overtuigd dat hij, naarmate de koers zwaarder en fysiek veeleisender wordt, dichter bij de beste klimmers kan komen. Het uitdagende karakter van het parcours in Montreal zou wel eens zijn grootste troef kunnen zijn.
Mathieu van der Poel start zondag niet als de absolute topfavoriet in de wegwedstrijd voor mannen tijdens het WK wielrennen 2026 in Montreal. De Nederlander is zich terdege bewust van de eisen die het parcours stelt: ongeveer 274 kilometer met bijna 3800 hoogtemeters, waarvan het overgrote deel geconcentreerd is in de laatste 160 kilometer, verdeeld over 12 slopende rondes op het circuit van Mount Royal. Na het verkennen van het parcours blijft hij ervan overtuigd dat de koers zich precies op de grens bevindt van wat hem ligt.
Toch deinst Van der Poel niet terug voor de uitdaging; hij omarmt hem juist. In recente uitspraken tegenover Nederlandse media gaf de wereldkampioen van 2023 een duidelijke boodschap af aan de pure klimmers en explosieve specialisten van wie verwacht wordt dat ze de koers zullen bepalen: hoe zwaarder de wedstrijd, des te meer deze in zijn voordeel werkt.
“Hoe zwaarder het is, hoe beter het voor mij is in de laatste 50 tot 70 kilometer. Dat is altijd mijn sterkste punt geweest: dat ik in zware koersen dat vermogen kan leveren. Dan zijn er veel scenario’s mogelijk,” zei hij.
In andere interviews verwoordde hij het nog directer: “Veel landen zullen proberen de koers zo zwaar mogelijk te maken. Hoe zwaarder, hoe beter voor mij. Mijn kracht is dat ik na een zware koers nog steeds mijn vermogen kan leveren.”
### Waarom uitputting het gat kan dichten
De redenering van Van der Poel is gebaseerd op fysiologie en koerservaring. Pure klimmers hebben vaak een voordeel bij herhaalde, gelijkmatige inspanningen, zoals de belangrijke beklimming van Mount Royal (ongeveer 1,6 à 1,7 kilometer aan circa 7%). Maar naarmate de koers vordert en de vermoeidheid toeneemt, wordt het vermogen om in de slotfase nog steeds veel kracht te leveren doorslaggevend. Dat is waar het legendarische uithoudingsvermogen van de Nederlander – gevormd in klassiekers, het veldrijden en eerdere WK-deelnames – het verschil kan maken en de achterstand kan verkleinen.
Hij ziet overeenkomsten met het parcours in Glasgow, waar hij in 2023 de regenboogtrui veroverde: technisch, bochtig en met voortdurende tempowisselingen. Montréal is zwaarder, zo erkent hij, vooral omdat de beklimmingen langer zijn en minder explosief dan de korte, felle inspanningen die hem doorgaans liggen. Toch zorgen het karakter van het parcours en het ontbreken van koersradio’s voor onvoorspelbare omstandigheden en een uitputtingsslag; situaties waarin hij eerder al uitblonk.
“Het is een veeleisend parcours. Niet onmogelijk, maar wel op de grens van wat ik aankan,” merkte hij op. Om echt mee te doen, moet hij tijdens de herhaalde beklimmingen bij de kopgroep blijven; twaalf keer achter elkaar presteren is iets heel anders dan het één keer volhouden. Toch gelooft hij dat een uitputtingsslag klassiekerspecialisten zoals hij geleidelijk dichter bij de pure klimmers brengt.
### Vorm, verwachtingen en het bredere plaatje
Van der Poel arriveert in topvorm in Canada na etappezeges in de Ronde van Luxemburg, waaronder een indrukwekkende lange solo. Ook is hij enkele kilo’s lichter dan in het voorjaar; een aanpak die hij vaker hanteert in de aanloop naar belangrijke doelen aan het einde van het seizoen. Desondanks tempert hij de verwachtingen over zijn eigen kansen ten opzichte van renners die beter uit de voeten kunnen met langdurig klimwerk. Hij wijst Remco Evenepoel aan als de absolute topfavoriet en noemt ook de dreiging van de Belgische ploeg (waaronder Wout van Aert), de Fransman Paul Seixas en de Mexicaan Isaac del Toro.
Het ontbreken van Tadej Pogačar neemt een dominante kracht weg, maar volgens Van der Poel verandert dit niets aan zijn inschatting van het parcours. Wat wel alles kan veranderen, is hoe agressief de nationale ploegen koersen. Zonder oortjes wordt de tactiek chaotischer en opportunistischer – een omgeving waarin de wereldkampioen van 2023 al heeft laten zien dat hij kan floreren.
Voor een renner die al eens op de hoogste trede van het WK-podium heeft gestaan, heeft deze editie in Montréal een bijzondere lading. Op 31-jarige leeftijd ziet hij dit mogelijk als een van zijn laatste reële kansen op een nieuwe regenboogtrui. Dat besef, in combinatie met zijn kenmerkende vermogen om af te zien en toch te presteren wanneer anderen het laten afweten, vormt de basis voor de waarschuwing die hij heeft afgegeven.
Hoe zwaarder de koers wordt in die laatste, beslissende kilometers, des te meer ziet Van der Poel kansen voor zichzelf. Rivalen die hopen op een wedstrijd die puur op de beklimmingen wordt beslist, komen er wellicht achter dat juist de zwaarte van het parcours in Montreal ervoor zorgt dat de Nederlander tot het einde in de strijd blijft.
