De ambitieuze plannen van Wout van Aert voor de Tour de France van 2025 hebben een flinke deuk opgelopen. De Belgische ster kampt nog steeds met een aanhoudende buikgriep die hem fysiek uitput en ver verwijderd heeft van zijn dominante zelf. Ooit aangeprezen als een sleutelfiguur in de strategie van Jumbo-Visma, staat Van Aert nu aan de kant door een ziekte die hem maar niet loslaat.
De buikgriep, die Van Aert kort na het openingsweekend van de Tour begon te treffen, heeft hem zijn kenmerkende kracht en uithoudingsvermogen ontnomen. Wat een triomfantelijke terugkeer naar vorm na een blessure en maandenlange minutieuze voorbereiding had moeten zijn, is in plaats daarvan veranderd in een stille, pijnlijke strijd om te overleven in het peloton.
“Zijn Tourplan ligt nu feitelijk in de prullenbak”, vertelde een zichtbaar gefrustreerde insider van het team aan de Belgische media. “We hadden hem ingezet voor etappewinsten, de controle over de kopgroep en het helpen van Jonas in de bergen. Maar dat is allemaal verleden tijd. De buikgriep blijft het grootste probleem.”
Tijdens etappe 10, die glooiend terrein bestreek dat Van Aert goed had moeten liggen, leed de Belgische kampioen zichtbaar onder de pijn en had hij moeite om zelfs de middenmoot bij te benen. Aan de finish was het duidelijk dat hij niet zichzelf was. Van Aert, altijd een prof, hield zich dapper, maar gaf toe dat de ziekte hem veel had gekost.
“Ik probeer nog steeds elke dag door te komen”, vertelde hij aan verslaggevers. “Het is niet alleen vermoeidheid, het is zwakte. Ik kan niet goed eten, ik kan niet pushen zoals ik zou willen. Het is ongelooflijk frustrerend.”
De medische staf van het team bevestigde dat Van Aert weliswaar geen risico loopt op ernstige complicaties, maar dat de aanhoudende misselijkheid, uitdroging en gebrek aan eetlust het hem onmogelijk hebben gemaakt om volledig te herstellen.
“Normaal gesproken is Wouts motor niet te stoppen”, zei Jumbo-Visma-ploegarts Daan De Neef. “Maar nu is het alsof je met de handrem erop probeert te koersen.”
Van Aerts Tourdoelen waren minstens Ć©Ć©n etappezege en een ritzege in de groene trui, of op zijn minst een centrale ondersteunende rol voor Jonas Vingegaard in het hooggebergte. Nu zijn conditie hem een āādag-tot-dag-aanpak dicteert, zijn die ambities niet langer realistisch.
“Natuurlijk doet het pijn”, zei Van Aert. “Je werkt zo hard, maandenlang offers brengen, en dan veegt zoiets ā een stomme buikgriep ā alles weg. Het is wreed.”
Maar zelfs te midden van de teleurstelling toont de 30-jarige de kenmerkende veerkracht. Hij heeft gezworen om zo lang als zijn lichaam het toelaat bij de ploeg te blijven, met als doel zijn teamgenoten met kleine beetjes, zo niet voluit, te steunen.
“Mijn mentaliteit is nu simpel: elke dag overleven, het team steunen waar ik kan en proberen te genieten van kleine overwinningen”, zei hij. “Het is niet de Tour die ik me had voorgesteld, maar het is nog steeds de Tour.”
Terwijl de wedstrijd de beslissende bergetappes tegemoet gaat, kijkt de wielerwereld met een mengeling van sympathie en bewondering naar Van Aert. Weinig renners belichamen lef zoals hij ā en zelfs wanneer zijn Tourplannen in de prullenbak belanden, dwingt Wout van Aert nog steeds respect af.
